طوفانی از تبر ناگه به جان جنگل افتاد و هر چه را کاشته بودیم طوفان به باد داد
در گرگ و میش آتش و خاکستر جنگل ولی هنوز نفس می کشید جنگل هنوز هم جنگل بود هر چند در دلش جای هزار خاطره تاول بود
جنگل بلند و سبز بپا خاست و با تمام قامت این قطعنامه را با نعره ای بلند و رسا خواند:
جنگل هجوم طوفان را تکذیب می کند! جنگل هنوز جنگل جنگل همیشه جنگل خواهد ماند! | 
|
+
نوشته شده در یکشنبه 31 خرداد1388ساعت 16 توسط سپهر