براستی در زمانه ای بس تیره زندگی می کنیم .

کلمات دیگر معنا و مفهومی ندارد .

پیشانی بی چروک به معنای بی غمی است .

اگر کسی می خندد به این سبب است ،

که هنوز آن خبر موحش به او نرسیده .

عجب زمانه ای است .

زمانه ای که در آن سخن از ظلم و ستم گفتن جنایت است .

زیرا که این به مشابه فریاد در برابر بیداد است .

می گویید من به نان شب محتاج نیستم و سیرم .

شما راست می گویید ولی باور کنید این تصادفی بیش نیست .

و اگر از معرکه که بدورم آن را فقط به شانس و اقبال تعبیر کنید .

و اگر بخت روی برتابد نابودیم حتمی است .

می گویید بخور و بنوش و تو که مالی داری از آن لذت ببر .

اما چطور می توانم بخورم و بنوشم زمانی که همکلاسیم در زندان است

و خودم نیز در زندانی به نام وطنم .

                                                       برشت